Bureau voor online video en bedrijfsfotografie

De komende weken zal ik op donderdag een ondernemer uit mijn netwerk aandacht geven op mijn blog. Hij of zij zal iets vertellen over het bedrijf, de passie, aandacht en de toekomst.

Vandaag Kok Spruit van Spectrum Communicatie uit Zoetermeer.

Wie ben je, wat doe je en wat is jouw toegevoegde waarde voor je (potentiële) klanten?
Hoe lang ben je al ondernemer en vanuit welke passie ben je ooit gestart?

Graag stel ik me aan de volgers van Tjapko de Heus voor. Ik ben Kok Spruit, ondernemer sinds 1989 en circa 22 jaar eigenaar van een communicatiebureau, Spectrum Communicatie. Mijn drive om ondernemer te worden komt voort uit de wens en ambitie om het werk dat ik in loondienst deed, zelfstandig te doen. Daarbij is veel genetisch bepaald, mijn behoefte aan zelfstandigheid en mijn eigenzinnigheid heb ik van huis uit meegekregen (en geef ik mogelijk ook weer door, constateer ik thuis).

Kok Spruit van Spectrum Communicatie. Foto; eigen foto

De kracht van Spectrum Communicatie zit ‘m in onze ‘one-stop’-filosofie. We kunnen onze (potentiële) klanten op vele fronten in het brede communicatievakgebied bedienen. Van een eenvoudig ontwerp of persbericht tot een complexe grafische productie en van de ontwikkeling van een website tot een multi-channel reclamecampagne. Dat doen we met een vast team van ervaren medewerkers die elk hun specialistische kennis hebben, aangevuld met een groot netwerk van waaruit we allerhande aanverwante diensten kunnen betrekken. Stuk voor stuk zijn dat partijen waarmee we langdurig samenwerken. Wij geloven in de kracht van duurzame relaties, zowel met opdrachtgevers als met leveranciers, en zien elkaar daarin als partners in business. We zijn niet uit op quick wins of korte termijn succes, maar bouwen samen aan een consistente en duurzame relatie.

We houden van helderheid, zijn sterk klantgericht en proberen met een flexibele instelling de hectiek, die je onder druk van deadlines ondervindt, weg te houden bij onze opdrachtgevers.

Onze kernactiviteiten concentreren zich binnen een aantal branches, waarvan ‘leisure’ de omvangrijkste is. Daarin werken we voor onder andere reisorganisaties en culturele festivals. We zijn voorts actief in promotie van shoppingcentres, ontwikkelen acties voor de automotive branche, enzovoorts. Voorts geven we in eigen beheer twee zakelijke periodieken uit die met hun websites onderdeel uitmaken van een platform waar lokale overheden, belangenverenigingen en ondernemers in Zoetermeer en buurgemeente Lansingerland graag gebruik van maken. Spectrum Communicatie is sinds de oprichting gevestigd in Zoetermeer.

Op welke manier(en) kom jij onder de aandacht van je doelgroepen/klanten? En welke manier werkt voor jou het best. Kortom, wat doe jij aan marketing en pr?

De laatste jaren hebben we ons in Zoetermeer, onze vestigingsplaats, aan een aantal maatschappelijke projecten verbonden. Daar is veel tijd en geld mee gemoeid, maar het levert in verschillende opzichten ook veel op. Om meerdere redenen is het erg inspirerend en beveel ik het andere ondernemers van harte aan. Het is maatschappelijk verantwoord, wat goed is voor de performance van je bedrijf. Je ontmoet binnen de netwerken andere ondernemers, wat nuttige contacten kan opleveren en het inspireert en motiveert onze medewerkers en mijzelf. De toegevoegde waarde van de verbinding met maatschappelijke projecten achten wij hoger dan wanneer wij op meer traditionele wijze onszelf zouden willen promoten.

Dat laatste doen we overigens ook. We benaderen onze ‘potentials’ zeer gericht, maar doorgaans gewoon ‘op de ouderwetse manier’ en starten een relatie graag met een kennismakingsgesprek en een kop koffie. De ‘R’ van relatie staat bij ons met hoofdletters geschreven. Dit betekent dat we vanaf het eerste contact ook geregeld met elkaar in fysiek contact willen blijven.

Welke trends in ondernemen zie jij voor de toekomst en ben jij er met jouw bedrijf klaar voor? Hoe zie je jouw bedrijf over 5 jaar?

Binnen het communicatievak gebeurt al jaren erg veel en dat zal niet veranderen. Enkele aandachtspunten? Het verder ontwikkelen van een goed verdienmodel voor datgene wat uitgevers online ondernemen. Het vinden van een juiste balans tussen online en offline uitgaven. De zorgen in de grafische sector; hoeveel drukkerijen en binderijen zijn er over vijf jaar nog actief? Daar staat de herwaardering voor print tegenover, die volop kansen biedt. Dat geldt voor het boek, het tijdschrift en voor de gratis folder in de brievenbus. Voorts verwacht ik een verdere toename van het aantal zelfstandigen en van het flexwerken. Daarmee zal de leegstand van kantoren en bedrijfsruimten zeker niet afnemen, maar ook dat biedt weer nieuwe inzichten en kansen. Daarnaast hoop ik dat het trendy ‘24/7’ weer wat zal afnemen. Net als veel collega-ondernemers werk ik graag en veel, maar ik wil toch pleiten voor wat rust, privacy en ‘onthaasten’ op z’n tijd. Ons bedrijf zal naar verwachting over vijf jaar niet wezenlijk verschillen van nu. Wij blijven ondernemen zoals we dat al bijna 23 jaar doen. We weten waar we sterk in zijn en wat onze toegevoegde waarde voor een opdrachtgever kan zijn. Laten we het niet te ingewikkeld maken. Zolang er ondernemers zijn die bereid zijn een kop koffie met ons te drinken, zijn we kansrijk.

Wat zou jij aan collega-ondernemers mee willen geven?

Word, net als wij, Vriend van Jinotega, de Nicaraguaanse zusterstad van Zoetermeer. Elke private euro wordt door de gemeente Zoetermeer verdubbeld en door HIVOS nogmaals verdubbeld. Uw euro wordt dus 4 euro en draagt bij om alle kinderen onderwijs te bieden. (info@jinotega.nl)
Sluit u aan bij het zakelijk netwerk van Thrillerfestival Zoetermeer en ontdek welke mogelijkheden zo’n partnership u kan bieden. (info@thrillerfestivalzoetermeer.nl)
Bel ons (079-3615755) niet allemaal tegelijk voor een kennismakingsgesprek

Gisteren twee jaar geleden is mijn arbeidsovereenkomst met het Algemeen Nederlands Persbureau beëindigd. Hoewel ik in eerste instantie de mogelijkheid kreeg om te blijven, heb ik toen toch de keuze gemaakt om met de toenmalige reorganisatie het bedrijf te verlaten en een nieuwe toekomst op te gaan bouwen. Ongeveer veertig collega’s verlieten, al dan niet gedwongen, het beschadigde schip met mij. Nee het was nog geen zinkend schip, maar de haarscheurtjes in de romp waren verontrustend genoeg om de stappen te nemen die genomen zijn.

Deze week werd bekend dat de zee waar gevaren moet worden zo ruw is geworden en dat er piraten op de route zijn en dat die route zo veranderd is dat er weer 33 ex-collega’s van mij van boord zijn gezet. Oké, genoeg metaforen nu. Triest bericht voor al die mensen die in een moeilijke tijd opnieuw moeten beginnen. Er zullen weer een flink aantal ZZP-ers bijkomen, maar niet iedereen is in de wieg gelegd om na zoveel jaren in een relatief veilige omgeving zijn of haar werk te doen ineens alle boontjes zelf te moeten doppen. Succes allemaal!

Begin 2010 werd mij op een confronterende manier duidelijk dat ik ooit een zogenaamd klantenbeding heb getekend bij het ANP. Ik was dat ding eerlijk gezegd totaal vergeten. Maar het ANP niet. En toen ik dat beding had geschonden werd ik hier op een pijnlijke manier aan herinnerd. Dit resulteerde in een vervelende periode waarin onzekerheid, verbazing en financiële onzekerheid grote rollen speelde. Uiteindelijk ben ik redelijk ongeschonden uit de strijd gekomen, wel een beetje armer… Het beding bleef overeind en zou tot 1 december 2011 van kracht blijven. En begrijp me niet verkeerd, ik snap dat ook wel. Vanuit de positie die ik binnen het ANP had zou het voor mij mogelijk zijn om klanten te benaderen en omzet bij het ANP weg te halen en hen dus te benadelen. En dat is nooit mijn bedoeling geweest.

Vanaf vandaag geldt het beding niet meer. Verandert er nou veel voor mij? Nee, niet echt…of…toch wel een beetje. Ik heb de afgelopen tien jaar een netwerk opgebouwd. Een groot deel van die jaren werkte ik bij het ANP. Er zijn mensen uit dat netwerk die mij wisten en weten te vinden en willen vinden. Tot aan vandaag gaf dat een vervelend gevoel. Hoewel zij mij benaderde en dat mocht wel, had ik toch het gevoel dat ik zeer voorzichtig moest zijn en dat er altijd mensen meekeken en meeluisterden. Dat gevoel kan ik nu loslaten. Ik kan in principe weer met iedereen werken die met mij wil werken en dat voelt als een bevrijding. Dus 1 december 2011 is voor mij een soort bevrijdingsdag.