• Coopr College: De route van PR 1.0 naar PR 2.0

    Coopr College: De route van PR 1.0 naar PR 2.0

    Donderdag 26 augustus jl. vond de eerste les van het Coopr College in Rotterdam plaats. Ondanks een stier op de snelweg waardoor in ieder geval een deelnemer moest afhaken, was er een leuke groep enthousiaste pr-adviseurs afgekomen op deze eerste les van de eerste PR school van Nederland. In een sfeervolle ruimte van het pand [...]

Welkom bij Image2Media

Image2Media helpt bedrijven met foto- en videopersberichten in het nieuws te komen.

Blog

Coopr College: De route van PR 1.0 naar PR 2.0

Donderdag 26 augustus jl. vond de eerste les van het Coopr College in Rotterdam plaats. Ondanks een stier op de snelweg waardoor in ieder geval een deelnemer moest afhaken, was er een leuke groep enthousiaste pr-adviseurs afgekomen op deze eerste les van de eerste PR school van Nederland.

In een sfeervolle ruimte van het pand van Bijl Pr aan de Schiedamse Vest gaven de initiatiefnemers van het College,  Jody Koehler en Jo Govaart in een helicopterview uitleg over de verschuiving van PR 1.0 naar PR 2.0.
De onderwerpen die aan bod kwamen waren:

  • Public Relations toen en nu
  • PR 2.0 vraagt om nieuwe vaardigheden (SEO, Online Relaties)
  • Van Persbericht tot Social Media News Release
  • Stappenplan PR 2.0
  • Goede cases, Slechte cases
  • Wat levert PR 2.0 je op?
  • Slotdiscussie.

Interessante discussies, leuke cases uit de praktijk en goede pizza maakten dit college naast leerzaam ook buitengewoon leuk. Wat mij betreft ben ik er bij les 2 weer bij.

Na afloop van het college sprak ik even met Jos en Jody.

Bookmark and Share

Interview met fotograaf Martin Hogeboom

Martin Hogeboom is een fotograaf uit Epe. Ik heb hem leren kennen tijdens een workshop over het gebruik van losse, kleine flitsers in plaats van grote flitsinstallaties. Zijn werkwijze en zijn persoonlijkheid spreken mij zeer aan. Voor mij reden genoeg om naar Epe af te reizen en een gesprek met hem te hebben. Bovendien kon ik bij twee van zijn shoots aanwezig zijn en hem in de praktijk aan het werk zien. Martin heeft een assistent, Lars Bredewout die de beeldbewerking doet. Gwen Vermolen is de vriendin en vennoot van Martin. Zij organiseert shoots, assisteert, regelt en is bovendien visagiste.

De foto in de header van mijn homepage is van Martin en gemaakt tijdens de shoot waar ik bij aanwezig was.

Martin: “Onderwerp van mijn fotografie is vooral de mens. Af en toe, als het zo uitkomt, fotografeer ik ook wel een product of een pand, maar toch zijn het vooral mensen. Portretten, reclame, reportages, mode, muziekfotografie. Op verschillende manieren, van spontane fotografie tot strak uitgelichte locatieportretten en van alles daar tussenin.
Plezier in mijn werk vind ik erg belangrijk! Ik werk graag samen met leuke mensen aan leuke projecten. Bij elke opdracht, of die nu groot of klein is, heb ik hetzelfde doel voor ogen: een mooi beeld maken!”

Bookmark and Share

Het is net werken

Vroeger toen de boten nog van hout waren en de mannen van staal (het is nu andersom), werd ik nogal eens naar een netwerkbijeenkomst gestuurd door mijn toenmalige werkgever. Op zichzelf niets mis mee. Netwerken 1.0 was voor sommige mensen de manier om nieuwe business binnen te halen. Ja, je had een lange adem nodig en moest stad en land afreizen en bovendien flink geld betalen om uiteindelijk, misschien, een aantal nuttige contacten over te houden.

Wat ik me herinner zijn mannen in pakken en vrouwen in mantelpakjes. Grote, saaie zalen met heel veel mensen. Meestal account managers die deze bijeenkomsten bezochten als onderdeel van hun sales plan.

Ik voelde mij zelden thuis op die bijeenkomsten. Ik was altijd een beetje zoekende. Ik voelde me een soort Remy, alleen op de wereld. En als ik dan op iemand afstapte en gedwongen, ongedwongen een gesprek probeerde te initiëren, bleef ik vaak te lang hangen bij die ene persoon waardoor ik aan het einde van de bijeenkomst twee mensen had gesproken. Ik vergat vaak het doel waarvoor ik daar was. Ik was veel meer geïnteresseerd in de mensen en hun verhalen. En misschien was dat ook wel de juiste manier om te netwerken, maar veel van die account managers daar waren totaal niet geïnteresseerd in mijn verhaal of in de persoon Tjapko.

Het zal vooral aan mij hebben gelegen en er is ongetwijfeld een groot aantal mensen die deze bijeenkomsten als heel nuttig hebben ervaren en wellicht nog steeds bezoeken. Ik ben kritischer geworden.

Met de komst van de sociale media is er wel het een en ander veranderd qua netwerken. Mensen netwerken wat af via Linkedin, Hyves, Twitter, Facebook en zo is er nog wel een aantal. Zowel persoonlijk als zakelijk wordt gezocht naar gelijkgestemden en potentiele vrienden, dan wel zakenrelaties. Korte berichtjes waarin geschreven staat wat je aan het doen bent, waar je mee bezig bent, wat je bezig houdt. Delen van kennis en informatie. Ik ben een groot voorstander geworden. Ik heb al veel leuke en interessante mensen leren kennen via de sociale media en ook al veel nuttige informatie tot mij kunnen nemen en delen via deze netwerken.

En toch had ik in december 2009 wel begrip voor de kritische houding ten opzichte van sociale netwerken van onze koningin. “Tegenwoordig zijn zelfs buren soms vreemden. Je spreekt elkaar zonder gesprek, je kijkt naar elkaar zonder de ander te zien. Mensen communiceren via snelle korte boodschapjes.”

Hoe goed je elkaar ook denkt te kennen in een virtuele relatie, een ontmoeting in levende lijve heeft nog meer effect. Het een hoeft het ander niet uit te sluiten en dat gebeurt ook niet. Als ik wil kan ik iedere week wel naar een netwerk bijeenkomst via een van de sociale netwerken. Tweetups, Linkedin borrels, Facebook clubs, noem maar op. De virtuele netwerkers beseffen (bijna) allemaal dat het goed is om elkaar in de ogen te kunnen kijken, te voelen, te ruiken, te beleven. In het afgelopen jaar heb ik via de sociale netwerken al verschillende afspraken kunnen maken en bijeenkomsten bezocht. Allemaal echt ongedwongen. Met mensen die ik al een beetje kende via de sociale netwerken, waar ik al een klik bij voelde. Soms zakelijk, vaak persoonlijk. Ik kon al een beetje inschatten wat ik kon verwachten, dankzij het virtuele netwerken en dat is prettig. Dat helpt bij het maken van de juiste keuzes en maakt het makkelijker om daadwerkelijk contact te maken.

Net als in alle relaties kost het tijd om elkaar goed te leren kennen, vertrouwen en waarderen. Zoals bij het ‘ouderwetse’ netwerken heb je ok nu nog steeds een lange adem nodig, maar het netweken op zichzelf is wat mij betreft een stuk leuker geworden.

Via Pia Harrevelt van Mooi Jezelf Zijn (zeker een bezoek waard) kwam ik in contact met een netwerk voor vrouwen, ‘Smart & Sexy’. Bedenker en oprichter van de Smart & Sexy life-style is Lisa Portengen. Zij is trainer, coach en bedenker van concepten voor bedrijven en wil de vrouw bewuster maken van haar vrouwelijkheid, mogelijkheden en talenten. Hoewel ik niet binnen deze doelgroep pas was ik welkom op een netwerkbijeenkomst in de vorm van een picknick in een park in Utrecht. Als ik me niet vergis waren er 46 vrouwen en 4 mannen. Hoewel ik over het algemeen van vrouwen hou en goed met hen kan communiceren voelde ik me in het begin een beetje ongemakkelijk. Dat was echter snel over. Er was een leuke, ongedwongen sfeer. Geen verplichte nummers, geen druk. Gewoon op een leuke manier nieuwe mensen leren kennen. En zeker toen ik mijn camera had gepakt om een aantal sfeerbeelden te maken, was het ijs snel gebroken. Op de een of andere manier is het met camera makkelijker om met mensen in contact te komen.

Dit was dus zo’n netwerkbijeenkomst van nu. Gezellig, ongedwongen en bedoeld om elkaar als persoon te leren kennen. En je weet nooit wat daar weer voor leuke (zakelijke) relaties uit ontstaan.

Hier een korte sfeerimpressie van de picknick.

Bookmark and Share

To blog or not to blog

In januari van dit jaar publiceerde ik mijn eerste blogpost op deze website. Ik was vol goede moed en had, dacht ik, voldoende ideeën om met regelmaat een leuk en nuttig artikel te schrijven voor mijn potentiële volgers. Hoe is dat nu, acht maanden later?

Hoewel het aantal gepubliceerde posts minder is dan ik had gedacht en gehoopt ben ik tevreden over de inhoud, het aantal bezoekers en de reacties. Die reacties kwamen overigens vaker via de sociale media kanalen en via e-mail dan via de reactiemogelijkheid op de site.

Mijn doel is natuurlijk om veel meer bezoekers te trekken naar mijn website en het liefst bezoekers die het de moeite waard vinden nog eens terug te komen. Goede content is mijns inziens de belangrijkste manier om dat te bereiken. Wat is goede content? Voor wie schrijf ik die content? Wat zijn mijn doelgroepen? Moet ik mij uberhaupt druk maken om doelgroepen?

Het resultaat van het zoeken naar antwoorden op deze vragen is dat ik, zoekend naar inspiratie voor de juiste content, te weinig publiceer.

Ik heb de afgelopen jaren veel gelezen over de inzet van blogs, sociale media, e-mailings en nieuwsbrieven. Verschillende auteurs, bloggers, coaches, hebben mij gemotiveerd om na te denken over hoe deze middelen in te zetten. Steeds terugkerende adviezen zijn onder andere: blog met de regelmaat van de klok, weet wie de doelgroepen zijn en waar je ze kunt vinden, maak duidelijk wat jouw specialiteit is en welke toegevoegde waarde dat biedt voor jouw klanten, focus en maak keuzes waar het gaat om doelgroepen en niches.

Een aantal blogs van bovenstaande specialisten ben ik gaan volgen. Zij houden zich vanzelfsprekend exact aan de regels die zij zelf prediken. Wat mij echter opvalt na verloop van tijd is dat ik in sommige gevallen steeds dezelfde verhalen tegenkom. Of in ieder geval steeds dezelfde boodschap, maar dan in een andere verpakking. Ja, nu weet ik het wel. De kernboodschap is mij duidelijk. Kom eens met iets nieuws. Ik ben bang dat dit het resultaat kan zijn van te veel focussen op niches en specialisaties. Hoewel ik het geluk heb dat ik met fotografie en video regelmatig dingen kan laten zien, ben ik ook bang dat mijn lezers op een gegeven moment wel weten wat mijn boodschap is.

Vorige week had ik een afspraak met Henk-Jan Winkeldermaat van punkmedia.nl. We hebben over ons vak gesproken en ook over het bloggen. Henk-Jan heeft succes met de manier waarop hij sociale media toepast en de wijze waarop hij blogt. Hij heeft veel volgers en zijn blog wordt goed bezocht. Ik hoef het wiel niet opnieuw uit te vinden, dus als ik zie dat iemand succesvol is probeer ik duidelijk te krijgen waarom dat zo is. Wat is het geheim? Wie zit er achter dat succes? En juist die laatste vraag is van groot belang. Tenminste dat zegt Henk-Jan en om eerlijk te zijn bevestigt hij daarmee een gevoel dat ik al langer heb.

Ik volg Henk-Jan al geruime tijd, maar vorige week heb ik hem voor het eerst ontmoet. Toch had ik het gevoel dat ik hem al goed kende. Ik ken zijn werk, maar heb ook redelijk inzicht in zijn privé situatie. Ik heb in ieder geval het gevoel dat ik een aardig idee heb over wie Henk-Jan is, wat hij leuk vindt en minder leuk vindt, wat zijn interesses zijn en hoe zijn leven eruit ziet. Op basis van die kennis wilde ik graag nader kennis maken met hem. Voor mijn gevoel zou het wel klikken tussen ons. Ik wilde hem niet alleen als vakman graag ontmoeten, maar ook als mens.

Henk-jan denkt niet perse in doelgroepen. Hij schrijft over zijn leven en over zaken die hem bezighouden. Dat kan over fotografie en video gaan, maar ook over journalistiek of PR of marketing. Hij schrijft niet alleen over de dingen waar hij mee bezig is, maar deelt ook veel leuke, nuttige informatie van anderen. Henk-Jan schrijft over zaken die hij leuk vindt, die bij hem passen, die hem een gezicht geven, die van hem een persoon maken en kennelijk wordt dat gewaardeerd door veel mensen.

Waarom komen mijn klanten bij mij? Is dat alleen vanwege de kwaliteit van mijn werk of is dat vanwege een goede prijs? Ja, natuurlijk moeten die aspecten goed zijn. Maar ik weet zeker dat er fotografen en cameramensen zijn die beter zijn dan ik. En ik ken er genoeg die goedkoper zijn dan ik. Ik denk dus dat het van groot belang is dat er een klik is tussen de opdrachtgever en mij. Dat er wederzijds vertrouwen en respect is. Dat we elkaar aardig vinden en misschien bepaalde menselijke eigenschappen bezitten die het makkelijk en prettig maken om met elkaar te werken.

Mijn conclusie is dat ik vanaf nu meer wil laten zien van mezelf. Fotografie en video zijn onlosmakelijk verbonden aan mijn persoon. Maar er is meer. Ik besteed mijn tijd ook aan mijn gezin, aan mijn grootste hobby muziek. Ik heb grote interesse in PR en marketing en heb daar ook vaak een mening over. Ik heb veel interesse in mensen in het algemeen en specifiek mensen die zich bezig houden met die zaken die binnen mijn interessegebied vallen. Kortom, ik wil de komende tijd proberen om te laten zien wie ik ben en meer ‘out of the box’ denken.

Wie is de mens achter Image2Media? En dan hoop ik dat ik daarmee nieuwe volgers ga trekken, nieuwe bezoekers op mijn blog. Mensen die zich aangetrokken voelen tot mijn werk, maar zeker ook tot de persoon Tjapko de Heus. Het werk wordt mijns inziens zoveel beter en aangenamer op het moment dat die klik er is.

Ik ben buitengewoon nieuwsgierig naar jullie mening over het bovenstaande. Er zijn ongetwijfeld veel mensen die met dezelfde vragen rondlopen als ik en ik hoor graag welke conclusies jullie getrokken hebben en welke werkwijze voor jullie het beste werkt.

Bookmark and Share

Get Adobe Flash playerPlugin by wpburn.com wordpress themes